Yegen, eiland in een woestijn

 

Zittend op het terras, uitkijkend over de bergketen met de prachtige naam la Contraviesa, met de kat van het huis aan mijn zijde, lees ik South from Granada. Dit boek van de Britse schrijver Gerald Brenan heb ik in de boekenkast van dit vakantiehuis gevonden en speelt zich in deze streek af.

 

Brenan belandde hier in de Alpujarras in 1919, bijna honderd jaar geleden. Hij was destijds 25 jaar oud, kwam net uit dienst en was op zoek naar een huis waar hij zo lang mogelijk zou kunnen leven van zijn officiers-gage. “Before making up my mind what I should do, I wanted to spend a few years reading the books I had collected and soaking myself in the ways of the Mediterranean life.” Speciale interesse voor Spanje had hij niet, maar het leven zou er vast wel goedkoop zijn, was zijn gedachte. Omdat de droogte van het Spaanse binnenland hem tegenstond, ging hij op zoek naar een streek met iets meer water. En zo belandde hij in de Alpujarras.
Aangekomen in het dorp Ugíjar in de oostelijke Alpujarras hoorde hij dat er twee huizen in de regio te huur stonden. Het ene lag in het dorpje Mairena, maar daar woonden alleen zigeuners en Brenan “… wished to live among Spaniards.” Het andere huis lag in Yegen.
Na aankomst voelde hij zich meteen aangetrokken tot het bergdorp. “It was a poor village, standing high above the sea, with an immense view in front of it. With its grey box-shaped houses of a battered Corbusier style, all running the hill and fusing down into one another, and its flat clay roofs and small smoking chimneys, it suggested something that had been made out of the earth by insects.”

 

Brenan zou hier uiteindelijk – met tussenpozen – zo’n zeven jaar wonen, in de periode 1919-1934. Het werd zijn ‘desert island’, zoals zijn biograaf Jonathan Gathorne-Hardy het heeft geformuleerd. Brenan las, schreef, leerde het land en de taal kennen, wandelde en struinde door de regio. Ook ontving hij er zijn schrijvers-vrienden van de Bloomsbury-group. Virginia Woolf, Lytton Strachey, Ralph Partridge en Dora Carrington kwamen op de rug van ezels naar het afgelegen Yegen. In 1934 vertrok Brenan uit de Alpujarras en vestigde hij zich met zijn vrouw in een ander Andalusisch gebied: in het dorp Churriana bij Malaga. Toch zou het bergdorp Yegen altijd met zijn naam verbonden blijven.

 

Aan het einde van de middag heb ik het boek uit gelezen. We besluiten een kijkje te gaan nemen in Brenan’s voormalige woonplaats, ons buurdorp en hier zo’n vier kilometer vandaag.
Het is stil in de smalle steegjes met de witte huizen. Vier mannen spelen triktrak voor het gemeentehuis bij de kerk. Ze kijken nieuwsgierig op van het speelbord. Verder zien we niemand tijdens ons rondje door het dorp. Het straatnaambordje waar de schrijver woonde, is verkeerd gespeld en maakt melding van een Calle Gerald Brenam. In de witte muur van het huis waar hij woonde, is een plaquette ingemetseld, maar verder wijst weinig op het feit dat Don Geraldo hier ooit resideerde en het onbekende dorp middels zijn boek op de kaart zette. Alhoewel er nu een geasfalteerde weg is, elektriciteit en water zijn aangelegd, sommige inwoners vast en zeker internet-aansluiting hebben, lijkt er verder niet heel veel veranderd sinds Brenan’s jaren hier. De kerkklok slaat zeven slagen en de mannen op het plein nemen nog een glas.

 

Meer Spanje
Reisverhaal: En toen was er Benablón…
Reisverhaal: Frigiliana’s verleden bewaard
Reisverhaal: De wijnen van de Axarquia
Reisverhaal: De illegale huizen van Andalusië
Reisverhaal: De Ruta Gaviarra van Competa
Reisverhaal: El Acebuchal, het dorp met de geesten
Reisverhaal: De jamon van Trevelez
Boekrecensie: John Hooper – The New Spaniards

 

Reis verder…