Alex Dingwall-Main – The Luberon Garden


Ooit maakte ik een lange wandeltocht vanaf het dorp Bonnieux. In dat gebied, op de hellingen van de Grand Luberon, liggen prachtige dorpjes met even zo prachtige huizen, verscholen achter hoge smeedijzeren hekken en de typische stenen muren van deze regio. Op deze hellingen speelt zich ook het boek af dat ik las: The Luberon Garden. A Provençal Story of Apricot Blossom, Truffles and Thyme van de Brit Alex Dingwall-Main.

 

Dingwall-Main woonde tot voor kort op een steenworp afstand van Bonnieux, in de richting van het buurdorp Lacoste. Hij was een befaamd tuinarchitect, die in de jaren ’90 zijn werkterrein verlegde van London naar dit deel van de Provence. De afgelopen 15 jaar woonde hij hier met zijn vrouw Nicky en zoon Theo. Hij ontwierp de tuinen van de rijken der aarde die niet kozen voor een optrekje aan de fameuze Côte d’Azur, maar zich hier terugtrokken achter de authentieke gestapelde muurtjes van de Luberon: Britten, Amerikanen, Saoedische oliesheiks en rock- en filmsterren.

 

In het boek schetst Dingwall-Main de overgang van een leven als tuinarchitect, documentairemaker en schrijver in London naar een leven met hetzelfde beroep in dit prachtige deel van Zuid-Frankrijk. De extreme weersomstandigheden van de Luberon – temperaturen boven de 40 graden in de zomer en van tijd tot tijd hagel, storm en sneeuw in de winter – vergen een totaal andere inrichting en aanpak van tuinen. Hilarisch is de het verhaal in het hoofdstuk The Sinking Garden of Ménerbylon over een tuin op een helling die hij bezig is aan te leggen voor een klant uit New York. Tijdens de aanleg stort de complete helling – inclusief zwembad in aanbouw – vanwege de heftige regenval naar beneden. “About three quarters of the lowest level of garden had gone AWOL. Vamoosed. Packed up its belongings, tucked the swimming pool under its arm and buggered off. It quite simple was not there.”

 

The Luberon Garden is een mooi voorbeeld van een prettig ‘het roer om’-verhaal. Omdat landschapsarchitectuur centraal staat, is het origineler dan het befaamde A Year in the Provence van Peter Mayle. Tegelijkertijd biedt The Luberon Garden een soort handleiding – met een complete lijst achterin het boek – voor de planten en bloemen die geschikt zijn om in dit gebied in je tuin aan te planten.
Helaas voor mij kan ik me niet scharen onder de rijken die zich hier terugtrekken achter de pierres seches oftewel gestapelde stenen. Ik zal het boek toch maar achter de hand houden. Wie weet.
En klaarblijkelijk heeft de schrijvende tuinarchitect het roer nogmaals omgegooid, want op de website staat vermeld dat Dingwall-Main tegenwoordig opereert vanuit Sussex. Wat daar de reden voor is, valt waarschijnlijk te lezen in de andere twee delen van de ‘Luberon-trilogie’ van Dingwall: The Angel Tree en The Vine Garden.

 

Alex Dingwall-Main – The Luberon Garden
1e druk: 2001
ISBN: 0091880955

 

Meer Frankrijk
Reisverhaal: Lacoste en zijn illustere inwoners…
Reisverhaal: Le Cocquillade: op het terrein van een miljardair…
Reisverhaal: Een tocht door de Gorge de la Nesque…
Boekrecensie: Caesar’s Vast Ghost – Lawrence Durrell…
Reisverhaal: De rode rotsen van Roussillon…

 

Meer reisboeken…