Birds

 

Australische vogels zijn spectaculair. Ze zijn prachtig, maken de vreemdste geluiden, en zijn bijzonder nieuwsgierig. Van de kleinste kolibrie via pinguïns en emoes naar de levensgevaarlijke kasuaris die een mens met zijn klauwen kan openscheuren: dit land heeft ze in alle soorten en maten voortgebracht. Schreeuwende witte kaketoes bevolken de botanische tuin in Sydney. Knalblauwe papegaaien vliegen rond in de Blue Mountains. In Kings Park in Perth word ik op een bankje vergezeld door twee halsbandparkieten. Ik deel een appel met ze: ze zitten naast me op de rand van de rugleuning en pakken met hun poten voorzichtig de stukjes die ik ze aanreik.
En dan hun geluiden. Ik kom veel beo’s tegen, bekend om hun napraterij. Eén ervan heeft vast ooit een tijdje naast het huis van een zieke man gewoond: om de haverklap maakt hij het geluid van een rochelende ouwe vent. Ik hoor klokkende geluiden, geluiden alsof ze door twee vogels tegelijk worden gemaakt, en dan klinken natuurlijk regelmatig de lachsalvo’s van de kookaburra, het boegbeeld van de Australische vogels.

 

Ik maak een wandeling in Byron Bay, de meest oostelijk gelegen stad van het continent met op het uiterste puntje een vuurtoren. Vanaf die vuurtoren loopt er een pad door het bos naar beneden. Er lopen veel wilde kalkoenen rond, waarvan ik niet wist hoe territoriaal ze zijn. Dwars door wilde kalkoenterritoria slenter ik het pad af. Dat wordt niet op prijs gesteld. De eerste kalkoen stopt met foerageren en kijkt geërgerd op. Ik ben in de veronderstelling dat ik een soort contact met hem krijg, en maak zachte geluiden om hem aan te moedigen. Maar plotseling legt hij zijn kop laag voor zijn schouders, neemt een pijlvorm aan en rent schrikbarend snel mijn kant op. Ik deins terug, maar kom er al gauw achter dat dit niet genoeg is. In volle vaart komt hij op me af. Ik begin te rennen en pas na een meter of vijftig laat hij me met rust. Maar dat is weer het territorium van een andere kalkoen. Voor ik het weet word ik door verschillende kalkoenen binnen een kwartier hun territoria uit- en het pad afgejaagd. Buiten adem kom ik weer in Byron Bay aan.

 

Duizenden gebogen twijgjes vormen een indrukwekkende boog van ongeveer een halve meter hoog. In het midden een perfect ovaal gat.

 

Maar het meest gedenkwaardig is toch wel de prieelvogel. Of liever gezegd: zijn prieel. De vogel zie ik niet, maar die is niet eens zo’n hele opvallende verschijning. Zijn nest is echter wonderschoon. We lopen al uren in de hitte door de wildernis van Kakadu in Northern Territory. Bij een grote rotsformatie zegt de gids ons de rugzakken even achter te laten om een smal kronkelpaadje omhoog te nemen. Hij wil ons iets laten zien. We klimmen omhoog, kruipen door het struikgewas, en komen uit op een open plek in het woud. Aan de rand heeft een prieelvogel zijn prieel gebouwd. Duizenden gebogen twijgjes vormen een indrukwekkende boog van ongeveer een halve meter hoog. In het midden een perfect ovaal gat. In het verlengde daarvan, aan de voor- en achterkant van het kunstwerk, ligt een pad van witte voorwerpen dat in een zorgvuldig symmetrisch patroon lijkt te zijn neergelegd. De prieelvogelman wil met zijn bouwwerk indruk maken op de vrouwen, en doet zijn uiterste best een interessant pad ernaartoe aan te leggen om ze zijn prieel in te lokken. Het pad van dit prieel bestaat uit schelpjes, stukjes bot, doppen, veren, steentjes, alles als het maar wit is.

 

Nadat we ons uitgebreid hebben vergaapt aan de prieelvogelkunst lopen we weer terug naar beneden. Daar blijken kraaien onze rugzakken te hebben geopend. Die zijn extreem intelligent: hun intelligentie wordt vergeleken met die van primaten. Ze kunnen complexe knopen uit elkaar halen om een stuk vlees binnen te hengelen. Een rits van een rugzak is dus peanuts voor ze. Ze hebben voornamelijk naar eten gezocht, maar één van mijn reisgenoten mist ook een (wit!) stuk zeep. Wat een kraai daar nou mee moet, is me een raadsel. Maar onze prieelvogel zou daar wel raad mee weten.

 

Meer Australië
Reis-/achtergrondverhaal: Aboriginals
Reisverhaal: De navel van de wereld

 

Reis verder…